Esef

Esef, Arapça asaf (أسف) — a-s-f (üzüntü, hasret-yan-yapı, klasik Arap-Sami söz-örgüsünün söz-merkezi söz-yapısı) kökünün söz-yapı söz-yapısının söz-imgesi asaf — üzüntü, derin-hasret, klasik halk-Arap-İslam söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı anlamlarına gelir. Aynı kök-ailesinden al-asaf (üzüntü), al-ta'assuf (üzülme), Asāfān (klasik halk-Arap söz-yapısı; pişmanlık-üzüntü yan-yapı), al-Āsifīn (üzülenler), al-asīf — pişman yan-örgüsü oluşur. Kur'ânî yan-bağlam Yûsuf Sûresi 12:84'te söz-merkezindedir — Wa-tawallā 'anhum wa-qāla yā asafā 'alā Yūsuf wa-bayyaḍat 'aynāhu mina al-ḥuzni fa-huwa kazīm ("Onlardan yüz çevirdi ve 'Vay Yûsuf'a olan üzüntüm!' dedi. Üzüntüden gözleri ağardı, fakat öfkesini içine atıyordu"). Klasik halk-Tafsîr söz-örgüsünde Hz. Yâkub Aleyhisselâm'ın Hz. Yûsuf'a hasret-üzüntüsü söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır (bk. Yusuf, Zelihan, Mariye, Efrahim, Efrail maddeleri yan-form söz-örgüsü Yûsuf 12 söz-merkezi yan-bağlamı kök-aile-detayı orada). Klasik halk-Sufi-tasavvuf söz-örgüsünde al-asaf — kulun-Allah'a-hasreti söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır. 117 yıllık derin TÜİK tarihiyle 2025'te #439 sıradadır.

Arapça asaf (أسف), a-s-f ("üzüntü, hasret-yan-yapı; klasik halk-Arap-Sami söz-örgüsünün söz-merkezi söz-yapısı; klasik Arap-Sami söz-örgüsünde a-s-f kök-ailesinin söz-merkezi söz-yapısı; aynı kök-ailesinden al-asaf — üzüntü, al-ta'assuf — üzülme, Asāfān — pişmanlık-üzüntü, al-Āsifīn — üzülenler, al-asīf — pişman, Asaf, Esef yan-form söz-yapıları yan-örgüsü") kökünün söz-yapı söz-yapısının söz-imgesi asaf — üzüntü, derin-hasret, klasik halk-Arap-İslam söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı. Kur'ânî yan-bağlam Yûsuf Sûresi 12:84'te söz-merkezindedir — Wa-tawallā 'anhum wa-qāla yā asafā 'alā Yūsuf wa-bayyaḍat 'aynāhu mina al-ḥuzni fa-huwa kazīm ("Onlardan yüz çevirdi ve 'Vay Yûsuf'a olan üzüntüm!' dedi. Üzüntüden gözleri ağardı, fakat öfkesini içine atıyordu") söz-merkezi söz-imge yan-bağlanır. Klasik halk-Tafsîr söz-örgüsünde (Tabarī, Razī, Beydâvî, İbn Kesîr) Hz. Yâkub Aleyhisselâm'ın Hz. Yûsuf'a hasret-üzüntüsü söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır (klasik halk-Yûsuf 12 söz-merkezi yan-bağlamı söz-merkezi söz-imge yan-bağlanır; bk. Yusuf, Zelihan, Mariye, Efrahim, Efrail maddeleri yan-form söz-örgüsü kök-aile-detayı orada). Aynı kök-ailesinden Zuhruf 43:55 fa-lammā āsafūnā intaqamnā minhum ("Bizi gazâba getirdiklerinde onlardan intikam aldık"; klasik halk-Hz. Mûsâ-Firavun yan-bağlamı; bk. Velit maddesi yan-form söz-örgüsü Şu'arā 26:18 söz-merkezi yan-bağlamı kök-aile-detayı orada) söz-merkezi yan-yapı söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır. Klasik halk-Sufi-tasavvuf söz-örgüsünde al-asaf — kulun-Allah'a-hasreti yan-yapı söz-yapısının söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır (klasik halk-Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî Mathnawī söz-merkezi yan-bağlamı yan-bağlanır — Bishnū az nay chūn shikāyat mīkunad — "Dinle, neyden, nasıl yakınmaktadır" hasret-asaf-yan-bağlamı söz-merkezi söz-imge yan-bağlanır; bk. Celaleddin, Hüsameddin, Husameddin maddeleri yan-form söz-örgüsü). Türkçeye Osmanlı yumuşak-söyleyişiyle Asaf / Esef yan-formunda yerleşmiştir; özellikle Doğu-Anadolu, Güneydoğu-Anadolu, İç-Anadolu Sünnî-muhafazakâr ailelerinin sevdiği klasik İslami erkek adı oldu.