Arzı

Arzı, Arapça ardi sözcüğünden gelir; al-ard (yer, yeryüzü) köküne aidiyet -i ekinin getirilmesiyle oluşan ve "yere ait, yeryüzüne mensup" anlamlarına gelen bir kız adıdır. Klasik Pers-Osmanlı söyleyişte Arzı sözcüğü aynı zamanda Farsça arzu (arzu, istek) sözcüğüyle ses benzerliği nedeniyle yan-akraba görülür; klasik divan şiirinde Arzı sevgilinin nazenin estetik tasvirinin olarak yer alır. Klasik Türk halk hikâyelerinde Arzu ile Kanber gibi aşk hikâyelerinin olarak da yaşar. Anadolu halk söyleyişinde Arzı, Arzu, Arziye yan biçimlerinde yer alır.

Arapça al-ard (yer, yeryüzü) Kur'an'da 461 ayette geçer; Bakara 2:30 inni jailun fi'l-ardi halifa (Ben yeryüzünde bir halife yaratacağım) ayeti yeryüzünün manevi çağrışımını oluşturur. Aynı kök ailesinden al-ardiyya (yere ait), al-ard al-muqaddasa (Kutsal Yer — Filistin), al-Ard (göstermek, takdim) sözcükleri türer. Klasik Pers-Osmanlı söyleyişte Arzı aynı zamanda Farsça arzu (arzu, istek) sözcüğünün halk söyleyişindeki yumuşatması olarak da kabul edilir; Arzu ile Kanber gibi klasik Türk halk aşk hikâyelerinde olarak yer alır.