Behice

Behice, Arapça Bahīja (بهيجة) — b-h-j (güzellik-neşe, klasik Arap-Sami söz-örgüsünün söz-merkezi söz-yapısı) kökünün dişil-yan-form söz-yapısının söz-imgesi Bahīja — şen, güzel, güleryüzlü, klasik halk-Arap-İslam söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı anlamlarına gelir. TDK Kişi Adları Sözlüğü adın özel-anlam-yorumunu Şen, güzel, güler yüzlü ve şirin manasında nitelendirir. Aynı kök-ailesinden al-Bahja (güzellik-yan-yapı), al-Mubtahij (sevinen), al-Ibtihāj (sevinç), Behçet (yan-form söz-yapısı; klasik halk-Behçet hastalığı yan-bağlamı), Bahīj (eril-yan-form söz-yapısı) yan-örgüsü oluşur. Kur'ânî yan-bağlam Hac Sûresi 22:5'te söz-merkezindedir — Wa-tarā al-arḍa hāmidatan fa-idhā anzalnā 'alayhā al-mā'a-htazzat wa-rabat wa-anbatat min kulli zawjin bahīj ("Yeryüzünü kupkuru görürsün; ama onun üzerine suyu indirdiğimizde harekete geçer, kabarır ve her güzel-cinsten (zawjin bahīj) çiftler bitirir"). Aynı kök-ailesinden Neml 27:60 fa-anbatnā bihi ḥadā'iqa dhāta bahjah ("onunla güzel-manzaralı bahçeler yetiştirdik") söz-merkezi yan-yapı söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır. 165 yıllık derin TÜİK tarihiyle 2023'te #430 sıradadır.

Arapça Bahīja (بهيجة), b-h-j ("güzellik-neşe; klasik halk-Arap-Sami söz-örgüsünün söz-merkezi söz-yapısı; klasik Arap-Sami söz-örgüsünde b-h-j kök-ailesinin söz-merkezi söz-yapısı; aynı kök-ailesinden al-Bahja — güzellik-yan-yapı, al-Mubtahij — sevinen, al-Ibtihāj — sevinç, Behçet, Bahīj — eril-yan-form söz-yapısı yan-örgüsü") kökünün dişil-yan-form söz-yapısının söz-imgesi Bahīja — şen, güzel, güleryüzlü, klasik halk-Arap-İslam söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı. Kur'ânî yan-bağlam Hac Sûresi 22:5'te söz-merkezindedir — Wa-tarā al-arḍa hāmidatan fa-idhā anzalnā 'alayhā al-mā'a-htazzat wa-rabat wa-anbatat min kulli zawjin bahīj ("Yeryüzünü kupkuru görürsün; ama onun üzerine suyu indirdiğimizde harekete geçer, kabarır ve her güzel-cinsten çiftler bitirir") söz-merkezi söz-imge yan-bağlanır. Aynı kök-ailesinden Neml 27:60 Am man khalaqa al-samāwāti wa-l-arḍa wa-anzala lakum mina al-samā'i mā'an fa-anbatnā bihi ḥadā'iqa dhāta bahjah ("Yoksa gökleri ve yeri yaratan, sizin için gökten bir su indiren — biz onunla güzel-manzaralı bahçeler yetiştirdik — kim?") söz-merkezi yan-yapı söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır. Klasik halk-Tafsîr söz-örgüsünde bahjah — Allah'ın yarattığı doğa-güzelliği söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır. Türkçeye Osmanlı yumuşak-söyleyişiyle Bahīja / Behîce / Behice yan-formunda yerleşmiştir; özellikle Doğu-Anadolu, Güneydoğu-Anadolu, İç-Anadolu Sünnî-muhafazakâr ailelerinin sevdiği klasik İslami kız adı oldu.