Cenk

Cenk, Farsça kökenli bir sözcük olup 'savaş, muharebe' anlamına gelir. Divan edebiyatında ve halk şiirinde sıkça karşılaşılan bu kelime, yiğitlik ve mücadele ruhunu simgeler; erkek çocuklara güç ve cesaret dileğiyle verilen bir isim olarak Türk kültüründe köklü bir yere sahiptir.

Farsça cenk (جنگ) sözcüğü — "savaş, harp, muharebe; mücadele" anlamını taşıyan klasik-Fars kelimedir. Proto-İran zana- (vurmak, savaşmak) fiil-kökünden türer; aynı kök-ailesinden ceng-â-ver (savaşçı, cengâver), ceng-nâme (savaş-destanı) kelimeleri gelir. Klasik Fars-Türk divan şiirinde cenk aşkın-çileli mücadelesi estetik-metaforu olarak kullanıldı — cenk-i hezârân (binlerin-savaşı), ceng-i gam (gam-savaşı) tamlamaları klasik-divan geleneğinin standart ifadeleri. Türkçeye Osmanlı Türkçesi aracılığıyla cenk biçiminde yerleşti; cenge gitmek (savaşa gitmek), cenkleşmek deyimleri halen kullanımdadır. Özel-ad Cenk 1970-90 Türkiye'sinin Farsça-kısa savaşçı-çağrışımlı modern erkek-ad dalgasının temsilcilerinden biri olarak 1977'de #220 ile zirvesine ulaştı.