Halim

Halim, Arapça ḥalīm (حليم) — ḥ-l-m (yumuşak-huylu olmak; sabırlı-olmak; rüya-görmek) kökünün fa'īl veznindeki sıfat-mübalağa formu — yumuşak-huylu, sert-olmayan, sabır-sahibi anlamlarına gelir. al-Ḥalīm Allah'ın esma'-i hüsnâsından Çok-Sabırlı, Yumuşak-Huylu; Kur'an'da pek çok yerde geçer: Bakara 235 Wa-'lamū anna'llāha ghafūrun ḥalīm ("Bilin ki Allah Gafûr ve Halîm'dir"), Bakara 263, Hac 59. Aynı kökten al-ḥilm (yumuşak-huyluluk, sabır), al-tahallum (yumuşak-huylu davranma), al-aḥlām (rüyalar — Yusuf 12:44'te) türetilmiştir. Türk-İslam dindar Anadolu ailelerinin sevdiği klasik erkek adıdır; 176 yıllık derin TÜİK tarihiyle 2025'te #424 sıradadır.

Arapça ḥalīm (حليم), ḥ-l-m ("yumuşak-huylu olmak; sabırlı-olmak; rüya-görmek") kökünün fa'īl veznindeki sıfat-mübalağa formudur — çok-yumuşak-huylu, sert-olmayan, sabır-sahibi. Aynı kök-ailesinden al-ḥilm (yumuşak-huyluluk, sabır; klasik İslamî ahlâk-erdemlerinin merkezindedir), al-tahallum (yumuşak-huylu davranma), al-istihlām (sabır-edinmek), al-aḥlām (rüyalar — Yusuf 12:44'te aḍghāthu aḥlām — karışık rüyalar; aynı kökten farklı anlam-katmanı), al-ḥalīma (dişil — Hz. Peygamber'in süt-annesi Ḥalīma al-Sa'diyya'nın adı) türetilmiştir. al-Ḥalīm Allah'ın esma'-i hüsnâsından Çok-Sabırlı, Yumuşak-Huylu; Kur'an'da pek çok yerde Allāhu ghafūrun ḥalīm (Bakara 225, 235, 263; Âl-i İmrân 155; Mâide 101), Allāhu ḥalīmun ḥakīm (Hac 59), Allāhu shakūrun ḥalīm (Tegabun 17) gibi terkiplerde geçer. Hz. İbrahim'e ve Hz. Şuayb'a da al-Ḥalīm sıfatı verilir (innahu la-awwāhun ḥalīmun — Tevbe 9:114, Hud 11:75). Klasik İslamî ahlâk-edebiyatında al-ḥilm / al-anā(t) (sabır, ağırbaşlılık) erdemler-listesinin başında yer alır.