Hamdi

Hamdi, Arapça hamdi — h-m-d (övmek, hamdetmek) köküne nispet eki -i eklenerek "hamd ile ilgili, övgü sahibi, Allah'ı öven" anlamına gelir. Aynı kökten Hz. Muhammed'in adı Muhammad (defalarca övülmüş), Hz. Peygamber'in ikinci adı Ahmad (en çok öven/övülen), al-Hamid (Allah'ın esma'sı — Övgüye Layık), al-Hamd (övgü; al-Hamd-u li'llah = Fatiha 2'nin açılış sözcüğü). Kur'an'ın Fatiha Suresi al-hamdu li'llahi rabbi'l-'alamin ile başlar.

Arapça hamdi, h-m-d (övmek, hamdetmek; teşekkür etmek) kökünün nispet sıfatıdır — "hamd ile ilgili, övgü sahibi." Bu kök Türk-İslam adlandırma geleneğinin en zengin kategorilerinden birini oluşturur: Muhammad (peygamberin adı), Ahmad (Hz. İsa'nın müjdelediği isim), Mahmud (övülmüş — Türkçe Mahmut), al-Hamid (Allah'ın esma'sı), al-Hamd (övgü — Fatiha açılışı), Mehmet/Muhammet/Memet (Türkçe varyantlar), Hamide (dişil), Hamdi (nispet — "hamd eden"), Hamdiye (dişil nispet). Hamdi özellikle Osmanlı klasik döneminden itibaren şair alim çevrelerinin sevdiği mahlas niteliğinde bir ad olmuştur (Hamdullah Hamdi, Hamdi Yazır vd).