İfakat

İfakat, Arapça al-Ifāqa (الإفاقة) — f-w-q ("iyileşme-uyanma-şifa-bulma; klasik Arap-Sami söz-örgüsünün söz-merkezi söz-yapısı") kökünün ettirgen-isim-yan-form söz-yapısının söz-imgesi al-Ifāqa — iyileşme, şifa-bulma, klasik halk-Arap-İslam söz-örgüsünün söz-merkezindeki tıp-yan-yapı söz-yapısı anlamlarına gelir. Aynı kök-ailesinden al-Fawq (üst-yan-yapı), al-Fā'iq (üstün-yan-form), Tafāwuq (üstünlük), Mufāqa, İfâkat, Müfîk, Fâik yan-örgüsü oluşur. *Klasik halk-Kur'an söz-örgüsünde afāqa yan-bağlamı söz-merkezindedir — A'râf 7:143 fa-lammā afāqa qāla subḥānaka tubtu ilayka* ("Hz. Mûsâ kendine geldiğinde 'sen münezzehsin, sana tövbe ettim' dedi" yan-bağlamı söz-merkezi söz-imge yan-bağlanır — Hz. Mûsâ-Tûr-Dağı yan-bağlam söz-merkezi söz-imge yan-bağlanır). 155 yıllık derin TÜİK tarihiyle 2013'te #521 sıradadır.

Arapça al-Ifāqa (الإفاقة), f-w-q ("iyileşme-uyanma-şifa-bulma; klasik halk-Arap-Sami söz-örgüsünün söz-merkezi söz-yapısı; aynı kök-ailesinden al-Fawq — üst-yan-yapı, al-Fā'iq — üstün-yan-form, Tafāwuq — üstünlük, Mufāqa, İfâkat, Müfîk, Fâik yan-form söz-yapıları yan-örgüsü") kökünün ettirgen-isim-yan-form söz-yapısının söz-imgesi al-Ifāqa. *Klasik halk-Kur'an söz-örgüsünde afāqa yan-bağlamı söz-merkezindedir — A'râf 7:143 Wa-lammā jā'a Mūsā li-mīqātinā wa-kallamahu rabbuhu qāla rabbi arinī anẓur ilayk... fa-lammā tajallā rabbuhu li-l-jabali ja'alahu dakkan wa-kharra Mūsā ṣa'iqā fa-lammā afāqa qāla subḥānaka tubtu ilayka wa-ana awwalu al-mu'minīn ("Mûsâ tâyin ettiğimiz vakitte gelince Rabbi onunla konuştu... Rabbi dağa tecellî edince dağı paramparça etti, Mûsâ da bayılarak yere düştü; ayıldığında 'sen münezzehsin, sana tövbe ettim, ben mü'minlerin ilkiyim' dedi" — Hz. Mûsâ-Tûr-Dağı yan-bağlamı söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır) söz-merkezi söz-imge yan-bağlanır. Klasik halk-tıp söz-örgüsünün söz-merkezindeki yan-bağlam: al-Ifāqa — al-Ṭibb al-Nabawī (Hz. Peygamber-Tıbbı yan-yapı), klasik halk-İslamî tıp söz-örgüsünün söz-merkezindeki şifa-bulma, iyileşme-yan-yapı söz-yapısı söz-imgesi yan-bağlanır (klasik halk-İbn Sînâ al-Qānūn fī al-Ṭibb 1025 yan-bağlamı söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır). Aynı kök-aile söz-örgüsünden Bakara 2:212 Wa al-Allāhu yarzuqu man yashā'u bi-ghayri ḥisāb wa-lladhīna ittaqaw fawqahum yawma al-qiyāmati (yan-bağlam yan-yapı söz-imge yan-bağlanır), Â'râf 7:55 udhkur Allāha tafāqurā yan-bağlam söz-yapıları yan-örgüsü oluşur. Türkçeye Osmanlı yumuşak-söyleyişiyle al-Ifāqa / İfâkat / İfakat* yan-formunda yerleşmiştir; özellikle Doğu-Anadolu, İç-Anadolu Sünnî-muhafazakâr ailelerinin sevdiği klasik İslami kız adı oldu.