Vuslat

Vuslat, Arapça el-vusla sözcüğünden gelen bir kız adıdır; v-s-l (ulaşmak, bağlanmak) kökünden türer. Klasik İslam tasavvuf geleneğinde el-vusla, el-visal ve el-vusul aynı kavramın katmanlarıdır — sufi yolculuğun nihai hedefi olan Allah'a kavuşma anlamına gelir. Mevlâna ve Hafız divanlarında vuslat aşkın varış noktası, firkat (ayrılık)'ın karşıtıdır; Leyla vü Mecnun, Yusuf u Züleyha mesnevilerinin sonundaki kavuşma sahneleri bu kavramın edebi izleridir. 1916'da 232. sırayla zirvesine ulaşmıştır.

Arapça el-vusla, Sami kök v-s-l ("ulaşmak, bağlanmak, akrabalık kurmak") köküne dayanır; aynı kökten el-vasıl (ulaşan), el-mevsul (ulaşılmış), el-ittisal (bağlantı, iletişim) gelir. Klasik İslam tasavvufunda el-vusul ila l-Hakk (Hakk'a ulaşma), sufi yolculuğun nihai hedefini anlatan üst kavramdır; Cüneyd-i Bağdadi, Bistami ve Mevlana'nın eserlerinde bu kavram aşkın varış noktası olarak işlenir. Vuslat-ı yar (sevgiliye kavuşma) klasik aşk şiirinin merkez ifadesidir; Fuzuli'nin Leyla vü Mecnun mesnevisinin son bölümü bu kavramın edebi zirvesini oluşturur.