İsminur

İsminur, Türkçe 'isim' ve Arapça 'nur' (ışık) kelimelerinin birleşiminden oluşan ve 'ismin nuru, ışıklı isim' anlamına gelen modern bir kadın adıdır. Klasik Anadolu nur-temalı kız adlarının (Aydanur, Aynur, Yurdanur) merkezi ailesinden gelir; Cumhuriyet sonrası kentli muhafazakâr ailelerin sevdiği zarif bir ad olmuştur. TÜİK kayıtlarında İsminur ismine ilk olarak 1904 yılında rastlanmaktadır; isim en yüksek sırasına (283.) yine bu yıl ulaşmıştır. Güncel olarak 2025 yılı verilerinde 403. sırayla listelenmektedir.

İsminur ismi Türkçe ve Arapça kökenlidir. Nur unsuru Kur'ani bir motiftir (Nur Suresi 24:35 Allahu nuru es-semavati ve el-ard); modern Türkçü İslami adlandırma geleneğinde sıkça kullanılır.

İsminur bir kız ismidir. Türkiye'de TÜİK kayıtlarında kız bebeklere verilmektedir.

İsminur ismi Kur'an-ı Kerim'de doğrudan bir isim olarak geçmemekle birlikte İslami geleneğin yaygın isimlerinden biridir.

İsminur ismi aydınlık ve zarafet çağrışımlarıyla anılır. İsimler kişiliği belirlemez; ancak her adın, anlamından ve kullanım geçmişinden gelen bir çağrışım dünyası vardır. İsminur isminin sözlükteki karşılığı “İsmin nuru, ışıklı isim”.

TÜİK Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi 2026 verilerine göre Türkiye'de 1.865 kişi İsminur ismini taşımaktadır. Bu sayıyla İsminur, Türkiye'de en yaygın 2.298. isimdir; yaklaşık her 46.000 kişiden biri bu ismi taşır.

İsminur ismi Türkçe kökenlidir. Ad ayrıca Arapça kökeniyle de ilişkilendirilir. Kürtçe kökenli bir ad değildir, ancak Türkiye'nin her yöresinde kullanılır.

İsminur, "ismin nuru, ışıklı ad" anlamına gelir; "nur" (ışık) ögesi Kur'ani bir motiftir.