Leman

Leman, Arapça kökeniyle yer alır; 'parlama' ve 'parıldama' anlamlarıyla anılır. Işığın canlılığını ve parlaklığını çağrıştıran bu isim, Türk edebiyatında ve şiirinde de yer bulmuş, zarifliğiyle dikkat çeken bir kadın adı olarak kullanılagelmiştir.

Arapça Lamaan, l-m- kökünden türer ve "parlaklık, parıltı, yüz ışıltısı, parlayan ışık" anlam ailesini taşır. Aynı kökten lem (parıltı), lami (parlayan) ve mütelami (parlayıp sönen) sözcükleri türer. Klasik divan şiirinde leman (veya leman) sevgili yüzünün parıltısını ve sabah ışığının parlamasını anlatan estetik kelime olarak kullanıldı. Türkçeye Osmanlı yoluyla Leman biçiminde yerleşti ve Türk müzik sahnesinde Leman Sam'ın görünürlüğü, mizah dergiciliğinde Leman dergisinin (1991-) varlığı adın kültürel mevcudiyetine katkıda bulundu.