Müslüm

Müslüm, Arapça muslim (مسلم) — s-l-m (selâmet, esenlik; teslim-olma) kökünden Form IV mef'ûl-formu — teslim-olan, esenliğe-girmiş; Müslüman anlamına gelir. al-islām (teslim-olma) ve al-muslim (teslim-olan) İslam dininin ad-anlamının özüdür; Hac 78'de Hz. İbrahim'in duası olarak verilir: Hūwa sammākum al-muslimīn min qabl ("Sizi önceden 'Müslümanlar' diye adlandıran O'dur"). Yunus 84: Innā lillāhi al-muslimūn ("Şüphesiz biz Allah'a teslim olanlarız"). Türkçede yumuşak söyleyişle Müslüm yazımı yerleşmiştir; modern dönemde Müslüm Gürses (1953-2013) adıyla popüler kültürel hatıra kazandı. 176 yıllık derin TÜİK tarihiyle 2025'te #323 sıradadır.

Arapça muslim (مسلم), s-l-m ("selâmet, esenlik; teslim-olma") kökünden Form IV (aslama — teslim-oldu) fiilinin etken sıfat-fiil formudur — teslim-olan, esenliğe-girmiş; Allah'ın emrine teslim olan kişi. Aynı kökten al-salām (selâm, esenlik; Allah'ın esma'sından — Haşr 23), al-islām (teslim-olma, barış-içine girme; din-adı), al-muslimūn / al-muslimīn (çoğul — Müslümanlar), al-muslima (dişil — Müslüman kadın), al-istislām (teslim-olma, kabul), Salim (selâmetli) türetilmiştir. al-muslim sözcüğü Kur'an'da pek çok yerde geçer; en bilinen kullanımları: Hūwa sammākum al-muslimīn min qabl wa fī hādhā ("Önceden ve bunda da sizi Müslümanlar diye adlandıran O'dur" — Hac 78), Innā lillāhi al-muslimūn ("Biz Allah'a teslim olanlarız" — Yunus 84), Wa lā tamūtunna illā wa antum muslimūn ("Ancak Müslümanlar olarak ölün" — Âl-i İmrân 102), Wa man aḥsanu qawlan mimman da'ā ilā'llāhi wa 'amila ṣāliḥan wa qāla innanī min al-muslimīn ("Allah'a çağıran ve sâlih amel yapan ve 'ben Müslümanlardanım' diyenden daha güzel sözlü kim olabilir?" — Fussilet 33). Türkçeye Osmanlı dini-edebî yoluyla Müslim (klasik) ve Müslüm (yumuşak-Anadolu söyleyişi) iki yazımla yerleşmiştir.