Nezire

Nezire, Arapça Nezire sözcüğünden gelir; 'adamak, vaad etmek; uyarmak' kökünden türeyen dişil sıfat biçimidir ve "adağa adanmış; uyarıcı kadın" anlamlarını taşıyan bir kız adıdır. Eril karşılığı Nezir'dir. Aynı kökten nezr (adak, vaad edilen ibadet), nezir (peygamber rolünün uyarıcı yönü — Bakara 2:119 inna erselnake bi'l-hakki beşiren ve nezira), münzir (uyaran) sözcükleri gelir. Kur'an-ı Kerim Al-i İmran 3:35'te Hz. Meryem'in annesi Hanne'nin karnındaki çocuğu Allah'a adaması (inni nezertu leke ma fi batni muharreran) bu kavramın temel kıssasıdır. Klasik İslami dindar Türk ailelerinin köklü kız adlarındandır.

Aynı kök ailesinden manzur (gözle görülen — nazar kökünden değil; ayrı kök) gibi yakın seslerle karışan ancak farklı köklü sözcükler vardır. Münzir sıfatı klasik İslami dindar söyleyişte peygamber rolünün uyarıcı yönünü ifade eder. Türkçeye Osmanlı söyleyişinden geçmiş klasik bir kız adıdır.