Nihat

Nihat, Farsça nihad sözcüğünden gelir ve "doğa, huy, yaradılış, tabiat" anlamlarını taşıyan bir erkek adıdır. Aynı kökten Pers nihadan (koymak, kuruluş yapmak), nihadgâr (yapıcı) sözcükleri gelir. Klasik Pers-Türk divan şiir geleneğinde nihad kişinin doğuştan getirdiği karakteri ifade eden temel kavramdır; pak-nihad (saf yaradılışlı), bedh-nihad (kötü tabiatlı) terkipleri ahlak söyleyişinin üyelerindendir. Türkçeye Osmanlı klasik Fars edebiyatından geçen ve modern dönemde 1950'ler-1970'ler kuşağının yaygın erkek adlarındandır.

Arapça Nihad sözcüğü — n-h-d kökünden türer — "yüksek mertebe, karakter, tabiat, doğa; manevi yapı, içsel duruş" anlam ailesini taşır. Kelime özellikle klasik Fars-Türk divan şiir literatüründe kişinin tabiat, tabiat-i asliyye, iç yapısı anlamında kullanıldı — pak nihad (temiz tabiatlı), ali nihad (yüce karakterli) tamlamaları klasik estetik ifadelerdendir. Arapça Fars dil alışverişi aracılığıyla Türkçeye Osmanlı Türkçesi döneminde yerleşti. Özel ad Nihat 1940-80 döneminde Cumhuriyet orta sınıf klasik eğitimli aile tercihinde yer aldı; yüksek karakter kavramsal yükünü taşır. Aynı kökten bilim ve felsefe alanında nihad-ı akıl (aklın doğası), nihad-ı beşer (insan tabiatı) gibi tamlamalar klasik Osmanlı düşünce dilinin parçası oldu.