Nihat

Nihat, Arapça kökenli bir isim olup 'doğa', 'huy' ve 'yaradılış' anlamlarını taşır. İnsanın doğuştan gelen karakteri ve mizacını ifade eden bu isim, kişinin özünü ve tabiatını vurgular.

Arapça Nihād (نهاد) sözcüğü — n-h-d (ن-ه-د) kökünden türer — "yüksek-mertebe, karakter, tabiat, doğa; mânevi yapı, içsel-duruş" anlam-ailesini taşır. Kelime özellikle klasik Fars-Türk divan şiir literatüründe kişinin tabîat, tabiat-i asliyye, iç-yapısı anlamında kullanıldı — pâk-nihâd (temiz-tabiatlı), âlî-nihâd (yüce-karakterli) tamlamaları klasik-estetik ifadelerdendir. Arapça-Fars dil-alışverişi aracılığıyla Türkçeye Osmanlı Türkçesi döneminde yerleşti. Özel-ad Nihat 1940-80 döneminde Cumhuriyet-orta sınıf klasik-eğitimli aile tercihinde yer aldı; yüksek-karakter kavramsal yükünü taşır. Aynı kökten bilim ve felsefe alanında nihad-ı akıl (aklın-doğası), nihad-ı beşer (insan-tabiatı) gibi tamlamalar klasik-Osmanlı düşünce-dilinin parçası oldu.