Nükhet

Nükhet, Arapça kökenli bir isim olup 'güzel koku' anlamını taşır. Zarif ve duyusal bir çağrışım barındıran bu isim, Türk şiir ve edebiyatında da hoş bir esinti ya da nefis bir rayiha imgesiyle zaman zaman yer bulmuştur.

Arapça nukhat (نكهة) — "güzel-koku, hoş-koku, tatlı-rayiha" anlamındaki isim. N-k-h kökünden türer (nakaha = koku-vermek, hoş-kokmak). Aynı kök-ailesinden nakāha (koku, lezzet), istinkāh (koku-alma) kelimeleri türer. Klasik-Arap-Osmanlı edebiyatında nukhat-i-misk (misk-kokusu), nukhat-i-anber (amber-kokusu) tamlamaları sevgili-güzelinin-bedeninden-yayılan-rayihanın metaforik-ifadesi olarak yaygın-kullanıldı. Klasik-tasavvufî-edebiyatta da nukhat-i-Muḥammedī (Muhammedî-rayiha) Peygamber-sevgisinin-koku-metaforu olarak işlendi. Türkçeye Osmanlı-Arap edebî-kültürüyle yerleşti; 1920'de #245 ile zirvesine ulaştı.