Şencan
Şencan İsminin Anlamı ve Kökeni
Şencan, Türkçe "şen" (neşeli, hayattan zevk alan) ve "can" sözcüklerinin birleşiminden oluşan bir isimdir; "neşeli ruhlu, canlı ve sevinçli kimse" anlamını taşır. TDK "şen"i "hayattan zevk alan, mutlu, güleç" diye tanımlar; ad, bu yaşam sevincini doğrudan kişiye taşıyan modern öz Türkçe birleşik adlardandır. TÜİK kayıtlarında Şencan ismine ilk olarak 1934 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1935 yılında 324. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 2004 yılı verilerinde 533. sırayla listelenmektedir.
"Şen", Eski Türkçeden gelir ve hem neşeyi hem bayındırlığı anlatır — "şen şehir" canlı, mamur yerleşim demektir; "şenlik" ve "şenlendirmek" buradandır. "Can" ise Farsçadan Türkçeye geçip en içten seslenme sözcüğü olmuştur. Şencan, iki dilden birer öğeyle kurulmuş, neşe ile canlılığı birleştiren bir addır.
Popülerlik
Şencan, Cumhuriyet'in ilk onyıllarında öne çıkan bir ad. 1935'te 324. sırayla en yaygın olduğu dönemi yaşamış, ardından kullanımdan düşmüştür; son kayda girdiği 2004'te 533. sıradaydı ve sonraki yıllarda nadiren verilmiştir.
Popülerlik Trendi
DüşüyorKaynak: TÜİK yıllık bebek isimleri istatistikleri · kaynaklar
Uluslararası Karşılıkları
- TürkçeŞencan