Sercan

Sercan, Farsça sar ve can sözcüklerinin birleşiminden baş can, en sevilen, can yarisi anlamlarına gelir. Klasik Pers-aşk şiir geleneğinde can sevgilinin standart benzetmelerinden biridir; can-cananım (sevgili canım), can-ı can (canın canı) gibi terkipler aşk edebiyatının merkez söyleyişindandır. Cumhuriyet sonrası dönemde Türkçeleştirme dalgasıyla yeni Pers-Türk birleşik isim erkek adlarından biri olarak yerleşmiştir. Özellikle 1950'lerden itibaren modern Türk-İran kültürel değişimi ortamında popülerleşti.

Sercan, Farsça iki unsurun birleşiminden oluşan modern bir erkek adı türetimidir: sar ve can. Birlikte sar-jan = baş can, en sevilen, can yarisi. Klasik Pers-aşk şiir geleneğinde can sözcüğü zengin manevi aşk kavramıdır: hem biyolojik can/hayat, hem sevgilinin canı, hem de tasavvuf Sufi jargonunda Allah ile ittihad eden ruh anlamlarına gelir. Mevlana'nın Mesnevi'sinde can en sık geçen kavramlardan biridir; can bahşıdır (can bağışlayan), can aver (can getiren), can aferin (can yaratıcı) gibi tasavvuf terkipleri standart söyleyişindandır. Sercan özellikle Cumhuriyet sonrası 1950'lerden itibaren modern Türk-İran kültürel değişimi ortamında popülerleşen yeni türetim Pers-Türk erkek adlarından biri oldu; Sertan, Sercan, Servan gibi ser- başlangıçlı Pers-Türk birleşik isim erkek adlarının ailesinde yer alır.