Emine Betül

İki yarısı da bir kişiyi değil, ona yakıştırılan niteliği adlandırır; ikisi de sıfattan ada dönüşmüştür. Emine Arapçada 'güvenilir, kendisine inanılan' demektir ve Hz. Peygamber'in annesinin adının Türkçedeki biçimidir. Betül ise 'iffetli, kendini Allah'a veren' anlamına gelir.

Emine Betül ikilisinde Emine Arapça, Betül ise Arapça kökenlidir. Emine, Arapça e-m-n kökünden; Betül ise b-t-l kökünden gelir.

Emine Betül bir kız ismi çiftidir; TÜİK kayıtlarında kız çocuklara verilmektedir.

Emine: güvenilir · Betül: iffetli, temiz — birlikte 'güvenilir bir saflık'.

Emine Betül iki ayrı sözcük olarak yazılır; bitişik biçimi Eminebetül de kayıtlarda görülür. TÜİK bu iki yazımı ayrı ayrı sayar, bu sayfadaki sayı ayrı yazılan Emine Betül biçimine aittir.

Emine Betül ikilisinin yarıları Kur'an'da doğrudan geçmez; ikili İslami geleneğin yaygın adlarındandır.

Emine Betül henüz geniş çapta yerleşmemiş, ancak birlikte doğal duyulan uyumlu bir öneridir. TÜİK 2026 verilerine göre Türkiye'de 1.071 kişi bu ismi taşıyor; en yaygın adlar sıralamasında 3.055. sırada.

TÜİK Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi 2026 verilerine göre Türkiye'de 1.071 kişi Emine Betül ismini taşımaktadır. Bu sayıyla Emine Betül, Türkiye'de en yaygın 3.055. isimdir; yaklaşık her 80.000 kişiden biri bu ismi taşır.

Emine Betül ikilisi huzur ve şefkat çağrışımlarıyla anılır. İsimler kişiliği belirlemez; ancak her adın, anlamından ve kullanım geçmişinden gelen bir çağrışım dünyası vardır. Emine: güvenilir · Betül: iffetli, temiz — birlikte 'güvenilir bir saflık'.

Emine Betül ikilisine anlam, köken ve ses bakımından benzeyen çiftler: Emine Sena, Zeynep Betül, Hatice Betül, Emine Nisa, Ayşe Betül. Tamamını isim çiftleri sayfasından inceleyebilirsiniz.