Betül

Betül, Arapça batūl (بتول) sözcüğünden gelir ve "bâkire; dünyevi zevklerden kopup Allah'a adanmış kadın" anlamlarını taşır; b-t-l (kesmek, ayırmak) kökünden türer. Hz. Meryem'in ve Hz. Fatıma ez-Zehra'nın ortak lakaplarından biri olan bu ad, İslam-Hristiyan kadın-kutsallık geleneğinin kesişme noktasında yer alır. 100 yılı aşkın TÜİK kayıtlı kullanıma sahip olan isim 1996'da #15 ile zirveye ulaşmıştır.

Arapça batūl (بتول), b-t-l (kesmek, ayırmak, kopmak) kökünün faʿūl kalıbındaki yoğunluk biçimidir ve "dünyevi zevklerden kesilip kendini Allah'a adamış, bâkire" anlamını taşır. Aynı kökten Arapça batala (kesmek), tabattul (ibadete adanma), mubtil (batıla yönelen) sözcükleri gelir. Kur'an'da fiil biçimi tabattala (Müzzemmil 73:8) geçer: "Rabbinin adını zikret ve bütünüyle O'na yönel (tabattal ilayhi tabtīlan)" — burada b-t-l kökü ibadete tam-adanma anlamında kullanılır. Betül kelimesi İslam-Hristiyan geleneğinde Hz. Meryem'in (Arapça al-Batūl Maryam, Grekçe Παρθένος Μαρία — Parthenos Maria, bâkire Meryem) ve Hz. Peygamber'in kızı Hz. Fatıma'nın (İslami gelenekte Fatima al-Batūl) ortak lakabıdır. Türkçeye Osmanlı Türkçesi aracılığıyla Betül biçiminde geçmiştir.