Asuman

Asuman, Farsça kökenli bir isim olup 'gök' ve 'gökyüzü' anlamlarını taşır. Sonsuzluğu ve yüceliği çağrıştıran bu isim, Türk şiir geleneğinde de gökyüzünün enginliğini simgelemek için kullanılmıştır.

Farsça āsumān (آسمان) sözcüğü — "gökyüzü, sema, gök-kubbe" anlamını taşıyan klasik-Fars kelimedir. Proto-İran asman- (gök, taş-gök — antik İran kozmolojisinde gök-kubbenin katı-taş olduğu inancı) kökünden türer; aynı kökten Sanskritçe aśman (taş, kaya) akraba-kelime olarak mevcuttur — hem Sanskrit hem Farsça etimoloji gökkubbenin-katılığı inancına bağlanır. Āsumān klasik Fars-Türk divan şiiri estetiğinin en-yoğun kullanılan gök-kelimesi olarak semâ, felek, ufuk ile birlikte kozmolojik-estetik dünyasını oluşturdu. Türkçeye Osmanlı Türkçesi aracılığıyla Asuman biçiminde yerleşti; klasik-Fars-kozmolojik kadın-ad havuzunun temsilcilerinden biri oldu. 1957'de #126 ile zirvesine ulaştı.