Ayten

Ayten, Türkçe kökenli bir isim olup 'ay gibi beyaz tenli olan' anlamını taşır. Ayın parlaklığı ve berraklığı, Türk kültüründe güzelliğin simgesi olarak kullanılmış; bu isim de o geleneğin yansıması olarak ay imgesiyle güzelliği bir araya getirir.

Ayten, Türkçe ay (göktaşı, ışıldayan gök-cismi) ile Farsça ten (تن, beden, gövde, ten-rengi) sözcüklerinin birleşiminden oluşan klasik Türk-Fars bileşik kadın adıdır — "ay-teninde parıltı, ay-gibi parlak tenli" anlamını taşır. Farsça ten kelimesi aslen beden anlamında olsa da Türkçede ten olarak yerleşirken daha çok cilt-rengi, yüz-rengi anlamına kaydı. Bu bileşik kalıp (Ay + Farsça niteleyici) Osmanlı-Türk adlandırma geleneğinin üretken kalıplarından biridir: Aygül, Aysel, Aytül, Ayla, Aynur aynı aileden kelimelerdir. Ayten modern Türkçede 20. yüzyıl ortasında özellikle yaygınlaştı — Cumhuriyet döneminin Türk-Fars klasik-estetik bileşik kadın adlarının temsilcilerinden biri oldu. Klasik divan şiirinde sevgili tasviri için kullanılan mehpâre (ay-parçası), ay-yüzlü gibi imgelerin ad formuna dönüşmüş biçimidir.