Atiye

Atiye, Arapça 'atiyya — '-t-w / '-t-y (vermek, bahşetmek; bağışlamak) kökünden — bağış, ihsan, lütuf, hediye anlamlarına gelir. Aynı kökten al-'ata' (ata bağış; al-Mu'ti Allah'ın esma'sından — Veren), al-'atiyya (cömert bağış; çoğul al-'ataya — bağışlar), al-mu'ti (veren), al-mu'ta (verilen) türetilmiştir. Sad 38:39 Hadha 'ata'una fa-mnun aw amsik bi-ghayri hisab (Bu Bizim ata bağışımızdır; ister ver ister tut, hesap sız) ifadesi Hz. Süleyman'a verilen kudret bağlamında Atiye adının manevi Kur'ani dayanağıdır. Türk-İslam dindar Anadolu ailelerinin sevdiği klasik kız adıdır.

Arapça 'atiyya, '-t-w / '-t-y (vermek, bahşetmek; bağışlamak; cömertçe vermek) kökünün dişil isim formudur — bağış, ihsan, lütuf, hediye. Eril karşılığı 'ata' (ata — bağış). Aynı kök ailesinden al-'ata' (ata bağış), al-Mu'ti (Allah'ın esma'-i hüsnasından), al-mu'ta (verilen, bağışlanan) gelir. Aynı kökten ayrıca al-i'ta' (verme eylemi; modern Arapçada grant, donation), al-musta'ti (ata isteyen, dilenci), al-ta'ati (alış veriş; modern Arapçada interaction) türetilmiştir türemiştir. al-'atiyya / al-'ata' sözcükleri Kur'an'da pek çok yerde geçer: Hud 11:108 'ata'an ghayra majdhudh ("kesintisiz bir bağış"; cennet tasvirinde), Sad 38:39 Hadha 'ata'una ("bu Bizim ata bağışımızdır"; Hz. Süleyman bağlamı), En'am 6:160 'ata'una (ata bağışı). Klasik İslami tasavvuf geleneğinde al-'ata Allah'ın merhamet cömertlik sıfat ailesinin (al-Wahhab, al-Karim, al-Mu'ti) merkezinde yer alır. Türk-İslam ad koyma geleneğinde Atiye adı, Allah'ın hesapsız bağışı kavramının kişi adına dönüşmüş halidir.