Hasbiye
حسبية
Hasbiye İsminin Anlamı ve Kökeni
Hasbiye, Arapça kökenli bir kız adı olarak "bana yeter, Rabbim bana kâfidir" anlamına gelir. Klasik İslam söyleminde "Hasbiyallah ve ni'me'l-vekil" (Allah bana yeter, O ne güzel vekildir) tabiri Al-i İmran 173'te geçer; Bedir öncesi mü'minlerin Allah'a tevekkül sözüdür. TÜİK kayıtlarında Hasbiye ismine ilk olarak 1854 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1858 yılında 91. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 2009 yılı verilerinde 521. sırayla listelenmektedir.
Arapça "h-s-b" kökünden gelir; "saymak, yeterli olmak" anlamındadır. Aynı kökten hesap, ihtisab ve muhtesib sözcükleri türer. Ad, "Hasbiyallah" (Allah bana yeter — Tevbe 129) ifadesinden gelir.
Popülerlik
Hasbiye, geç Osmanlı döneminin adlarından. TÜİK verilerinde 1854'ten itibaren görünür ve en yüksek konumuna kayıtların erken döneminde, 1858'te 91. sırada ulaşır. İlerleyen onyıllarda kullanımı seyrelmiş, 2009 itibarıyla 521. sıraya gerilemiştir.
Popülerlik Trendi
YükseliyorKaynak: TÜİK yıllık bebek isimleri istatistikleri · kaynaklar
Dini ve Manevi Bağlam
Al-i İmran 173 "Hasbünallah ve ni'me'l-vekil" tevekkül kavramının Kur'ani temelidir; Bedir öncesi mü'minlerin Allah'a güven sözüdür. Nisa 6'da Allah "hesap görücü olarak yeter" sıfatıyla anılır.
Uluslararası Karşılıkları
- Arapçaحسبية (hasbiye)