Aydan

Aydan, Türkçe ay sözcüğünden ve -dan "-den" ekinden türeyen ve "aydan gelen, aya benzeyen, ay gibi parlak" anlamlarına gelen bir kız adıdır. Türk halk şiirinde ay yüzlü, ayın on dördü, ay gibi tabirleri sevgilinin güzelliği için en yaygın kullanılan benzetmelerdir; Aydan bu klasik söyleyişinin özelleşmiş bir biçimidir. Cumhuriyet sonrası öz Türkçe kız adlandırmasının (Aysun, Aysel, Aynur, Aysu) yanında yer alan klasik bir tercihtir.

Türkçe bileşik aydan — ay (Ay-gezegeni, doğal uydu, parlak gökcismi) ile -dan "-den" eki (veya Farsça nispet eki) bileşiminden oluşan "aydan gelen, ay parlaklığından türemiş, ay gibi güzel ve parlak" anlamındaki modern Türkçe kadın ad formudur. Ay Eski-Türkçe ay (aynı anlamda) kökünden; Orhun Anıtları ve Kaşgarlı Mahmud'da kayıtlıdır. Türk İslami Fars divan şiirinde Ay güzelliğin kozmik karşılığı olarak yoğun kullanılır: ay yüzlü, ay parçası, dolunay güzelliği gibi deyimler.