Aykut

Aykut, Türkçe kökenli bir isim olup 'ay' ve 'kut' sözcüklerinin birleşiminden oluşur; 'kutlu ay' ya da 'uğurlu ay' anlamını taşır. Türk kültüründe ay, yücelik ve bereketin simgesi olarak görülmüş; 'kut' sözcüğü ise uğur, talih ve ilahi lütuf kavramlarını karşılamıştır.

Aykut, Türkçe ay (göktaşı, ışıldayan gök-cismi) ile kut (kutsal, bereketli, talih-dolu; ilahi-bağış) sözcüklerinin birleşiminden oluşan klasik-öztürkçe erkek adıdır — "ay-kutsallığı, ay-bereketli, kutlu-ay" anlamını taşır. Kut kelimesi Eski Türkçe-Orhun Anıtları metinlerinde geçen kadim Türk kavramlarından biridir; Proto-Türk qut (bahş, lütuf, talih, kutsallık) kökünden gelir. Türk-Moğol şamanist-din geleneğinde kut Tanrı-Tengri'nin insana bahşettiği kutlu-yaşam-enerjisi kavramıydı; Kaşgarlı Mahmud'un Dîvânü Lugâti't-Türkünde (1074) kut (baht, talih) biçiminde kayıtlıdır. Kut-lu (kutlu, kutsal), kut-sal (kutlu-olan) gibi modern Türkçe kelimeler bu kökün türevleridir. Aykut bileşik adı 1970-90 dönemi Türkçe-öz erkek adları dalgasının (Aykut, Ertuğrul, Göktuğ, Kağan, Temuçin) üyelerinden biridir.