Cennet

Cennet, Arapça jannah — j-n-n (örtmek, gizlemek, gölgelemek) kökünden "yapraklarla örtülü, gölgeli bahçe; cennet" anlamına gelir. İslam, Hristiyanlık ve Yahudiliğin ortak ahiret cenneti tasavvurunun adıdır. Kur'an'da jannah ve çoğulu jannat (cennetler) yüzlerce kez geçer; iyilik yapanların öteki dünyadaki ödülünün mekânıdır. Türkçeye Osmanlı dini edebi yoluyla girmiş ve kız adı olarak yerleşmiştir.

Arapça jannah, j-n-n (örtmek, gizlemek, gölgelemek) kökünden gelir — aynı kökten jinn (gözle görülmeyen varlık), junun (delilik, akıl örtüsü), janin (anne karnındaki cenin, örtülü olan), mijann (kalkan), jannan (gölgelendirmek) türetilmiştir. Jannah'ın temel görsel imgesi yapraklarla örtülü, gölgeli bir bahçedir — Sami dillerinin tarımsal vahasal düşünüş biçiminin yansımasıdır. Kur'an'da iki türde geçer: jannah tekil (genellikle ahiret cenneti) ve jannat çoğul (cennetin sınıflanmış kategorileri: jannat al-na'im, jannat al-firdaws, jannat al-'adn). Türkçeye cennet olarak Osmanlı dini söyleminden girmiş ve hem kavram sözcüğü hem kız adı olarak yerleşmiştir.