Cuma

Cuma, Arapça jum'a (جمعة) — j-m-' (toplamak, bir araya getirmek) kökünden — "toplanma günü; haftanın altıncı günü" anlamını taşır. Müslümanlar için haftalık toplu ibadet (Cuma Namazı) günü; Kur'an'ın 62. suresi Cuma Suresi bu güne adanmıştır. Türkçede özellikle Cuma günü doğan erkek çocuklara Cuma adı verme geleneği vardır. 176 yıllık derin TÜİK tarihiyle 2025'te #321 sıradadır.

Arapça jum'a (جمعة), j-m-' ("toplamak, bir araya getirmek; cemaat oluşturmak") kökünün isim formudur — "toplanma, cemaat-meclisi." Aynı kökten al-jam' (toplama, çoğulluk), al-jamā'a (cemaat — Sünni-Müslüman geleneğin temel terimi ahl al-sunna wa al-jamā'a), al-mujtami' (toplum), jāmi' (cami — Müslümanların toplandığı mescid), al-jāmi'a (üniversite — modern Arapça) türetilmiştir. Yawm al-jum'a (toplanma günü) terimi Müslüman haftalık ritmin merkezi gününü ifade eder; Cuma Namazı (haftanın öğle namazı yerine kılınan toplu ibadet) İslam'ın temel ritüellerinden biridir. Türkçeye Osmanlı dini söyleminden cuma yerleşmiştir; bugün Türkiye'de hem haftanın günü adı (Cuma günü) hem kişi adı olarak kullanılır.