Taha

Taha, Arapça Ta-Ha — Kur'an-ı Kerim'in 20. suresinin adı ve aynı surenin başında yer alan iki huruf-u mukatta'a'dan (kesik harfler) — gelir. İslami tefsir geleneği bu iki harfin Hz. Peygamber'e bir hitap olduğu yorumunu öne çıkarmıştır; bu nedenle Taha, Hz. Muhammed'in Kur'ani hitap isimlerinden biri sayılır. Türk-İslam adlandırma geleneğinin son 30 yılda öne çıkardığı klasik dini erkek adlarından biridir.

Arapça Ta-Ha, Kur'an'ın 20. suresinin başında yer alan iki kesik harftir (huruf-u mukattaa); Arap alfabesinin ta ve ha harflerinin ayrı ayrı okunmasıyla telaffuz edilir. Bu iki harf Kur'an'da başka hiçbir yerde geçmez. İslami tefsir geleneği üç yorum sunar. (1) Anlamı yalnız Allah'a malum huruf-u mukattaalardan biridir. (2) Hz. Peygamber'e bir hitaptır — Taha sözcüğü Habeşçe ya da Süryanicede Ya Receb-i Al-i Ali (Ey üstün soyun büyüğü) anlamında olduğu rivayet edilir. (3) Hz. Peygamber'in ahar yedi isim'inden biri sayılır (diğerleri Yasin, Müzzemmil, Müddessir vb.). Türk-İslam ailelerinde Taha adı koymak, Hz. Peygamber'e Kur'ani hitabın manevi hatırasını çocuğa yakıştırma niyetini taşır.