Taha

Taha, Arapça Ta-Ha — Kur'an-ı Kerim'in 20. suresinin adı ve aynı surenin başında yer alan iki huruf-u mukatta'a'dan (kesik harfler) — gelir. İslami tefsir geleneği bu iki harfin Hz. Peygamber'e bir hitap olduğu yorumunu öne çıkarmıştır; bu nedenle Taha, Hz. Muhammed'in Kur'ani hitap isimlerinden biri sayılır. Türk-İslam adlandırma geleneğinin son 30 yılda öne çıkardığı klasik dini erkek adlarından biridir.

Arapça Tâ-Hâ, Kur'an'ın 20. suresinin başında yer alan iki kesik harftir; Arap alfabesinin ta ve ha harflerinin ayrı ayrı okunmasıyla telaffuz edilir ve bu ikili Kur'an'da başka hiçbir yerde geçmez. Tefsir geleneği üç yorum sunar. Birincisi, anlamı yalnız Allah'a malum olan kesik harflerden (hurûf-ı mukattaa) biri sayılmasıdır. İkincisi, doğrudan Hz. Peygamber'e bir seslenme olduğu; kimi rivayetler bu iki harfin Habeşçe ya da Süryanicede bir hitap sözüne dayandığını aktarır. Üçüncüsü, sözcüğün Hz. Peygamber'in adlarından biri sayılmasıdır; Yasin, Müzzemmil ve Müddessir de aynı biçimde onun adları arasında anılır. Türk-İslam ailelerinde Taha adını koymak, Peygamber'e yönelen bu Kur'anî hitabın hatırasını çocuğa yakıştırma niyetini taşır.