Asil

Asil, Arapça kökenli "köklü, soylu, asil; saf, temiz; eski ve onurlu" anlamlarına gelen klasik bir erkek adıdır. Klasik Arap edebiyatında asil sözcüğü hem soy temizliğinin hem ahlaki üstünlüğün niteliği olarak kullanılır; er-racul el-asil (köklü, asaletli adam) ifadesi yerleşik bir kalıptır. Türkçeye Osmanlı klasik döneminde girmiş, modern Türkiye'de erkek adı olarak hızla yükselmektedir.

Arapça asil, 'kök, temel' kökünün sıfat formudur — "köklü, kökü olan, asıllı." Aynı kökten asl (kök, asıl), usul (kökler, esaslar), ta'assul (köklenme), el-Asil (Allah'ın isimlerinden değil ama mecazen kullanılan, köklerin temeli) türetilmiştir. Klasik Arap toplum sosyolojisinde asil hem soy temizliğini hem ahlaki köklülüğü ifade eder; el-asil ve ed-dahil (öz olan ve sonradan girmiş olan) ayrımı bedevi Arap kimliğinin temel sınıflandırmasıdır. Türkçeye Osmanlı yüksek edebiyatından girmiş; günümüzde hem sıfat (asil bir davranış, asil bir aile) hem kişi adı olarak kullanılır.