Durdu

Durdu, Türkçe dur- (durmak, kalmak; uzun-süreli olmak) fiilinin geçmiş-zaman çekiminden — durdu, kaldı anlamı. Anadolu halk-Türk geleneğinde özellikle önceki çocukları yitiren ailelerin yeni doğan çocuğa bu çocuk dursun, hayatta kalsın dilek-niyetiyle koyduğu koruyucu-dua adıdır. Yaşar, Kalkar, Dursun, Dursunali, Sağol gibi koruyucu-dua adları kategorisinin önde gelen örneklerindendir. Cinsiyet-üstü unisex kullanılır; genellikle erkek-baskınlığı vardır ama her iki cinsiyete de verilir. 174 yıllık derin TÜİK tarihiyle 2025'te #439 sıradadır.

Türkçe Durdu, dur- (Eski Türkçe tur- — "durmak, kalmak; ayağa-kalkmak; uzun-süreli olmak; bir-yerde-kalmak") fiilinin geçmiş-zaman 3. tekil çekimidir — durdu, kaldı. Aynı kökten Dursun (durmuş-olsun, kalmış-olsun — emir/dilek), Dursunali (Dursun + Ali compound), Yaşar (yaşıyor — başka bir koruyucu-dua adı), Yıldırım (zarar-veren-olmasın anlamında değil, yıldırım-gibi-hızlı), Satılmış (Allah'a-satılmış, koruyucu adı). Bu koruyucu-dua adları (Türkçe folk-isim kategorisi) Anadolu halk-Türk geleneğinin tipik bir uygulamasıdır: önceki çocukları kaybeden veya çocuk-ölüm-oranı yüksek köylerde yeni doğan bebeğe yaşasın, dursun, kalsın dileğiyle ad konur. Anadolu-İslam-folk inanç-pratikleriyle iç içe geçmiş bir adlandırma türüdür; bismillah-çekme, ezan-okuma gibi koruyucu ritüellere benzer manevi-koruma niyetini taşır. Durdu özellikle 19. yüzyıl ve 20. yüzyıl başında Doğu ve İç-Anadolu kırsalında yaygındı.