Durkadın

Durkadın, klasik halk-Türk folk-isimleme söz-örgüsünün söz-merkezindeki Dur-Kadın ("artık-çocuğun-olmasın" yan-bağlamlı tütsü-söz-yapısının söz-imgesi) söz-yapısının söz-imgesidir. TDK Kişi Adları Sözlüğü adın özel-anlam-yorumunu Artık çocuğun olmasın anlamında kullanılan bir ad manasında nitelendirir. Klasik halk-Anadolu folk-isimleme söz-örgüsünün söz-merkezindeki yan-bağlam: ailelerin çok sayıda kız-çocuk doğumundan sonra yeni-doğan kız-çocuğa Dur ("yeter, son"), Yeter, Songül, Sonay, Hatice gibi yan-form söz-yapılarının söz-imgesini verirler. Aynı söz-imge-ailesinden Yeter, Songül, Durmuş (eril-yan-form), Durdane (yan-bağlam-yumuşak-söyleyiş yan-yapı), Durdu yan-örgüsü oluşur. Bu folk-isimleme söz-yapısı klasik halk-Doğu-Anadolu, İç-Anadolu, Karadeniz, Güneydoğu-Anadolu söz-örgüsünün söz-merkezindeki yan-bağlamdır. 161 yıllık derin TÜİK tarihiyle 2010'da #517 sıradadır.

Klasik halk-Türk folk-isimleme söz-örgüsünün söz-merkezindeki Dur-Kadın ("artık-çocuğun-olmasın" yan-bağlamlı tütsü-söz-yapısının söz-imgesi) söz-yapısının söz-imgesi. Anadolu folk-isimleme söz-örgüsünün söz-merkezindeki yan-bağlam: ailelerin çok sayıda kız-çocuk doğumundan sonra (genellikle 4-5 kız-çocuktan sonra) yeni-doğan kız-çocuğa Dur ("yeter, son, dur"), Yeter, Songül, Sonay, Sonsuz gibi yan-form söz-yapılarının söz-imgesini vererek halk-tütsü söz-örgüsünün söz-merkezindeki erkek-çocuk-dileme yan-bağlamlı söz-imge yan-bağlanır. Aynı söz-imge-ailesinden Yeter — kadın-yan-form yan-yapı, Songül — son-gül yan-yapı, Durmuş — eril-yan-form ("durmuş, sakin" yan-bağlamı söz-merkezi söz-imge yan-bağlanır), Durdane — yan-bağlam-yumuşak-söyleyiş yan-yapı (Arapça Dürdâne yan-form söz-yapısının söz-imgesiyle yan-bağlamlı), Durdu yan-form söz-yapıları yan-örgüsü oluşur. Klasik halk-Anadolu folk-isimleme söz-örgüsünün söz-merkezindeki yan-bağlam: bu söz-yapısı klasik halk-Doğu-Anadolu, İç-Anadolu, Karadeniz, Güneydoğu-Anadolu söz-örgüsünün söz-merkezindeki halk-tütsü yan-bağlamlı söz-imgesi yan-bağlanır. Türkçeye yumuşak-söyleyişiyle Durkadın yan-formunda yerleşmiştir; özellikle Doğu-Anadolu, Karadeniz, Güneydoğu-Anadolu kırsal-aile söz-örgüsünün söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır.