Nisa

Nisa, Arapça nisāʾ sözcüğünden gelir ve "kadınlar" anlamına gelir; imraʾa (kadın) kelimesinin çoğul biçimidir. Kur'an-ı Kerim'in dördüncü ve en uzun sûrelerinden biri olan en Nisâʾ Sûresi'nin (176 ayet) adını taşıyan bu ad, İslami adlandırma geleneğinde kadınlığın kutsal boyutunu sembolize eder ve modern Türk kız adlandırmasında 2010 sonrası hızla yaygınlaşmıştır.

Arapça nisa, imraa / mara (kadın) sözcüğünün çoğul biçimidir ve aslında başka bir kökten (m-r-) türemiş bir sözcüğün çoğuluna dönüşen irtifai (tabandan yükselen) bir biçimdir — bu özellik klasik Arap dilbilgisinin tekil/çoğul ikili kök anomalilerinden biridir. Kelime Kur'an'da çeşitli bağlamlarda 50'den fazla kez geçer ve özellikle 4. surenin adını (Suretü'n-Nisa) verir: 176 ayetli bu uzun sure, kadın hakları, miras, evlilik, aile hukuku, boşanma ve çocukların koruması üzerine İslam hukukunun temel ayet kümesini içerir. Türkçede özel ad olarak kullanımı 1990'lar sonrası başlamış; hem bağımsız Nisa hem de Nisanur (Nisa + Nur = kadınların nuru) bileşik biçimiyle yaygınlaşmıştır.