Nisa

Nisa, Arapça nisāʾ (نساء) sözcüğünden gelir ve "kadınlar" anlamını taşır; imraʾa (kadın) kelimesinin çoğul biçimidir. Kur'an-ı Kerim'in dördüncü ve en uzun sûrelerinden biri olan en-Nisâʾ Sûresi'nin (176 ayet) adını taşıyan bu ad, İslami onomastikte kadınlığın kutsal boyutunu sembolize eder ve modern Türk kız adlandırmasında 2010 sonrası hızla yaygınlaşmıştır.

Arapça nisāʾ (نساء), imraʾa / marʾa (kadın) sözcüğünün çoğul biçimidir ve aslında başka bir kökten (m-r-ʾ) türemiş bir sözcüğün çoğuluna dönüşen irtifâî (tabandan yükselen) bir biçimdir — bu özellik klasik Arap dilbilgisinin tekil/çoğul ikili kök anomalilerinden biridir. Kelime Kur'an'da çeşitli bağlamlarda 50'den fazla kez geçer ve özellikle 4. sûrenin adını (Sûretü'n-Nisâ) verir: 176 ayetli bu uzun sûre, kadın hakları, miras, evlilik, aile hukuku, boşanma ve çocukların koruması üzerine İslam hukukunun temel ayet kümesini içerir. Türkçede özel ad olarak kullanımı 1990'lar sonrası başlamış; hem bağımsız Nisa hem de Nisanur (Nisa + Nur = kadınların nuru) bileşik biçimiyle yaygınlaşmıştır.