Durmuş

Durmuş, Türkçe dur- (durmak, kalıcı olmak, yaşamak) fiilinin geçmiş zaman 3. tekil çekiminden "o durdu, kalıcı oldu" — dilek niyet bildiren halk adlandırma kalıbına yerleşmiş bir Türkçe erkek adıdır. Önceki çocuk kayıplarına karşı bu çocuk dursun, gitmesin, yanımızda kalsın dilek niyetiyle koyulan klasik Anadolu adlandırma geleneğinin (Döndü, Yeter, Satı, Dursun) erkek üyesidir.

Türkçe Durmuş, dur- (Eski Türkçe tur- — "durmak, ayakta kalmak, kalıcı olmak, yaşamak") fiilinin geçmiş zaman 3. tekil çekimidir: o durdu. Aynı kökten Dursun (dilek emir formu — dursun, kalıcı olsun), Duran (yapan), Durdu (geçmiş zaman) türetilmiştir. Bu yapı Türk halk adlandırma geleneğinin dilek niyet bildiren temel kalıbındandır. Anadolu'nun çocuk kaybı yaşamış ailelerinin sonraki çocuklarına koruyucu dilek niyetiyle koyduğu adların erkek versiyonudur.