Dursun

Dursun, Türkçe'de "dur-" fiil köküne dayanan ve "çok yaşasın, uzun ömürlü olsun" dileğini taşıyan bir isimdir. Geleneksel Türk ad koyma geleneğinde, yeni doğan çocuğun sağlıklı ve uzun ömürlü olması temennisiyle verilen bu isim, duanın bizzat ada dönüştüğü güzel bir örnek oluşturur.

Türkçe dur- (durmak, yerinde kalmak) fiilinin emir-kip formudur: "dursun, yerinde-kalsın, uzun-ömürlü olsun". Türkçenin dilek-adı üretim geleneğinin (Yaşar, Tursun, Dursun, Ölmez, Durmuş) en yoğun kullanılan örneklerinden biridir. Özellikle 19. yüzyıl sonu — 20. yüzyıl başı yüksek çocuk-ölümü dönemlerinde ailelerin yeni-doğan çocuk için yerinde-kalsın, ölmesin, uzun-ömürlü olsun dileğiyle verdikleri koruyucu-büyü işlevli ad tipinin başlıca örneğidir. Kelime Eski Türkçe tur- / dur- (ayakta-kalmak, yerinde-durmak) fiilinden türer; aynı kök Türkçe durmak, durak, durum kelimelerinde yaşar. Özel-ad Dursun klasik-Anadolu köy-kasaba erkek-ad havuzunun temel temsilcilerinden biri olarak 20. yüzyıl boyunca yaygın kullanımda kaldı.