Dursun

Dursun, Türkçe'de "dur-" fiil köküne dayanan ve "çok yaşasın, uzun ömürlü olsun" dileğini taşıyan bir isimdir. Geleneksel Türk ad koyma geleneğinde, yeni doğan çocuğun sağlıklı ve uzun ömürlü olması temennisiyle verilen bu isim, duanın bizzat ada dönüştüğü güzel bir örnek oluşturur.

Türkçe dur- (durmak, yerinde kalmak) fiilinin emir kip formudur: "dursun, yerinde kalsın, uzun ömürlü olsun". Türkçenin dilek adı üretim geleneğinin (Yaşar, Tursun, Dursun, Ölmez, Durmuş) en yoğun kullanılan örneklerinden biridir. Özellikle 19. yüzyıl sonu — 20. yüzyıl başı yüksek çocuk ölümü dönemlerinde ailelerin yeni doğan çocuk için yerinde kalsın, ölmesin, uzun ömürlü olsun dileğiyle verdikleri koruyucu büyü işlevli ad tipinin başlıca örneğidir. Kelime Eski Türkçe tur- / dur- (ayakta kalmak, yerinde durmak) fiilinden türer; aynı kök Türkçe durmak, durak, durum kelimelerinde yaşar. yüzyıl boyunca yaygın kullanımda kaldı.