Elife

Elife, Arapça alīfa (أليفة) — a-l-f (alışmak, ısınmak; bin-sayısı) kökünün dişil sıfat formu — "istenilen, alışılan, ülfet-bağı kurulan kadın" anlamını taşır. Aynı kökten al-ulfa (ülfet, bağ-yakınlık), al-i'tilāf (ittifak, yakınlaşma), alif (Arap alfabesinin ilk harfi — Elif), al-alf (bin sayısı) türetilmiştir. Elif ve Elife iki farklı isim olarak ayrılırlar — Elif harf-adı, Elife ise alīfa sıfat-adı. 176 yıllık derin TÜİK tarihiyle 2025'te #402 sıradadır.

Arapça alīfa (أليفة), a-l-f ("alışmak, ısınmak; ülfet-bağ kurmak") kökünün dişil sıfat-isim formudur — "alışılan, ülfet-bağı duyulan kadın." Aynı kökten al-ulfa (ülfet, yakınlık-bağı; ḥabban wa ulfatan = sevgi ve ülfet ile), al-i'tilāf (ittifak — modern Türkçedeki ittifak sözcüğünün doğrudan kaynağı), al-mu'allif (yazar — kelimeler arası bağ-uyum kuran), al-ta'līf (telif — kitap-yazma), alif (Arap alfabesinin ilk harfi — Elif; ayrı kök ama yazılışta benzer), alf (bin sayısı) türetilmiştir. Önemli not: Elif (Arap alfabesinin ilk harfi, alif harf-adı) ve Elife (alīfa sıfat-formu) iki farklı isim olarak değerlendirilmelidir — yazılış benzerliğine rağmen farklı kökler ve farklı anlamlar taşır. Elife özellikle Anadolu halk-İslam dindar ailelerinin sevdiği klasik bir kız adı oldu.