Elman

Elman, Türkçe "el" (halk, yurt, memleket) ile kişi bildiren "-man" ekinden kurulmuş bir erkek adıdır; "halkın adamı, yurduna bağlı kimse" anlamıyla kullanılır. Azerbaycan'da yaygın olan ad, Türkiye'de de uzun bir kayıt geçmişine sahiptir. TÜİK kayıtlarında Elman ismine ilk olarak 1893 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1893 yılında 173. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 2015 yılı verilerinde 529. sırayla listelenmektedir. Bu erken sıra bugünkü ölçekle karşılaştırılamaz; adın ilk on beş yılda yalnızca iki kaydı vardır ve o dönemde derlenen ad sayısı bugünkünün çok altındaydı.

Elman ismi Türkçe kökenlidir. Türkçe "el" burada organ adı değildir; "halk, yurt, oymak" anlamındaki eski sözcüktür ve "elçi", "il" ile aynı anlam alanını paylaşır — "el âlem" deyimi de bu kullanımdandır.

Elman bir erkek ismidir. Türkiye'de TÜİK kayıtlarında erkek bebeklere verilmektedir.

Hayır, Elman ismi Kur'an-ı Kerim'de doğrudan geçmemektedir.

Elman, TÜİK 2015 yılında yeni doğan çocuklara verilen isimler sıralamasında 529. sırada yer alıyor; günümüzde az tercih edilen bir isim ve popülerliği yıllardır düşük seyirde.

Elman ismi asalet, şefkat ve kararlılık çağrışımlarıyla anılır. İsimler kişiliği belirlemez; ancak her adın, anlamından ve kullanım geçmişinden gelen bir çağrışım dünyası vardır. Elman isminin sözlükteki karşılığı “Halkın adamı; eline ve yurduna bağlı kimse”.

Elman ismi zirve popülerliğini 1893 yılında 173. sırayla yaşamıştır. En güncel TÜİK verisine göre 2015 yılında 529. sıradadır.

Elman ismine anlam, köken ve karakter bakımından benzeyen isimler: Beycan, Eldar, Elbeyi, Tuğcan, Emircan. Tamamını görmek için benzer isimler sayfasını ziyaret edebilirsiniz.