Emiş

Emiş, klasik Anadolu Türk folk isimleme geleneğinde Arapça 'Amine' (güvenilir, emin) adının Türkçe yumuşak söyleyişiyle yerleşmiş biçimidir. Hz. Peygamber'in annesi Hz. Amine bint Vahb (~549-577) bağlamıyla derin İslami çağrışım taşıyan bu ad, Doğu Anadolu ve Karadeniz kırsalında yaygın bir kız adıdır. TÜİK kayıtlarında Emiş ismine ilk olarak 1850 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1851 yılında 55. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 2020 yılı verilerinde 473. sırayla listelenmektedir.

Emiş ismi Türkçe ve Arapça kökenlidir. Emiş'teki -ş/-iş eki, Anadolu halk söyleyişinde sevgi ve okşama bildiren bir küçültme ekidir; aynı ek Fatma > Fatoş, Ayşe > Ayış, Hatice > Hatış gibi pek çok adı yumuşatır.

Emiş bir kız ismidir. Türkiye'de TÜİK kayıtlarında kız bebeklere verilmektedir.

Emiş ismi Kur'an-ı Kerim'de doğrudan bir isim olarak geçmemekle birlikte İslami geleneğin yaygın isimlerinden biridir.

Emiş, TÜİK 2020 yılında yeni doğan çocuklara verilen isimler sıralamasında 473. sırada yer alıyor; günümüzde az tercih edilen bir isim ve popülerliği yıllardır düşük seyirde. İsmi taşıyan toplam kişi sayısına göre ise Türkiye'de en yaygın 1.540. isim; bu iki sıralama farklı şeyleri ölçer.

TÜİK Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi 2026 verilerine göre Türkiye'de 4.579 kişi Emiş ismini taşımaktadır. Bu sayıyla Emiş, Türkiye'de en yaygın 1.540. isimdir; yaklaşık her 19.000 kişiden biri bu ismi taşır.

Emiş ismi zirve popülerliğini 1851 yılında 55. sırayla yaşamıştır. En güncel TÜİK verisine göre 2020 yılında 473. sıradadır.

Emiş ismine anlam, köken ve karakter bakımından benzeyen isimler: Emine, Emanet, Elif Su, Enise, Havana. Tamamını görmek için benzer isimler sayfasını ziyaret edebilirsiniz.