Emiş
Emiş İsminin Anlamı ve Kökeni
Emiş, klasik Anadolu Türk folk isimleme geleneğinde Arapça 'Amine' (güvenilir, emin) adının Türkçe yumuşak söyleyişiyle yerleşmiş biçimidir. Hz. Peygamber'in annesi Hz. Amine bint Vahb (~549-577) bağlamıyla derin İslami çağrışım taşıyan bu ad, Doğu Anadolu ve Karadeniz kırsalında yaygın bir kız adıdır. TÜİK kayıtlarında Emiş ismine ilk olarak 1850 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1851 yılında 55. sırayla zirvesine ulaşmıştır. Son olarak 2020 yılı verilerinde 473. sırayla listelenmiştir.
Emiş, klasik Anadolu Türk halk adlandırma geleneğinde Arapça Amine (güvenilir, emin) adının Türkçe yumuşak söyleyişiyle yerleşmiş bir biçimidir. Hz. Peygamber'in annesi Hz. Amine bint Vehb (~549-577) bağlamıyla derin İslami çağrışım taşıyan bir ad olarak Doğu Anadolu ve Karadeniz kırsalında yaygın bir kız adıdır. Türkçenin halk söyleyişte Arapça m-n (güven, emniyet) kökünün yumuşatılmış yansımasıdır.
Popülerlik
Emiş, TÜİK kayıtlarında 1850'den itibaren yer alan klasik Anadolu halk söyleyişli bir kadın adıdır; 1851'de 55. sırayla zirvesine ulaştı.
Popülerlik Trendi
YükseliyorKaynak: TÜİK yıllık bebek isimleri istatistikleri · kaynaklar
Dini ve Manevi Bağlam
İslam: Hz. Amine bint Vehb (~549-577), Hz. Peygamber'in annesidir. Klasik İslami siret rivayetlerinde Hz. Peygamber'in doğumundan sonra altı yıl yaşadığı ve oğlunu Medine'ye götürürken Ebva'da vefat ettiği anlatılır. Amine adı e-m-n kökünden gelir ve "güvenilir, emin, güven veren" anlamına sahiptir; klasik İslami söyleyişte iman (inanma), emanet (emanet), mümin (inanan) kavramlarıyla aynı kök ailesinden gelir. Emiş adı Anadolu halk söyleyişinde bu klasik İslami manevi söyleyişinin yumuşatılmış kişi-ad biçimidir.
Uluslararası Karşılıkları
- Türkçe (diğer yazımlar)Emiş / Emine / Âmine