Erçin

Erçin, Cumhuriyet döneminin kısa, modern erkek adlarındandır; sözlüklerde kayıtlı tek bir anlamı yoktur. En tutarlı okuyuş, Türkçe "er" (yiğit) ile eskimiş "çın" (doğru, gerçek) sözcüklerinin birleşimidir: "gerçek yiğit, sözü doğru er". Ad siteleri "cesur erkek" ve "erken davranan" yorumlarını da kaydeder; ad, bu yorum zenginliğiyle ve sade sesiyle yaşamıştır. TÜİK kayıtlarında Erçin ismine ilk olarak 1936 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1936 yılında 324. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 2017 yılı verilerinde 525. sırayla listelenmektedir.

"Er", Eski Türkçeden beri yiğidi anlatan temel sözcüktür; Eren, Ersin, Ersan bu ailedendir. "Çın" ise TDK'de eskimiş bir sıfat olarak "doğru, gerçek" anlamıyla kayıtlıdır — "çın seher" (gerçek tan vakti) gibi halk kullanımlarında yaşar. Alçin, Gökçin gibi -çin'li adların ses kalıbı da Erçin'in kuruluşuna eşlik etmiş olmalıdır; kesin türetim belgelenmemiştir.