Erkin

Erkin, Türkçe erk (güç, yetki, hakimiyet, klasik Türk halk soyluluk geleneğinin merkez kavram) kökünden — hiçbir koşula bağlı olmayan, istediği gibi davranabilen, özgür, hür anlamlarına gelir. Eski-Türkçe erk yan formunın biçimi vardır. Aynı kök ailesinden erkân (yan form Arapça-Türkçe yan yumuşak), erklilik, erkenlik, erki, erkek (klasik Türk halk cinsiyet kavram), erkin leş mek (yan form fiil), erkinleştirmek biçimleri vardır. Erkin, klasik 1934 Türk Dil Devrimi'nin öne çıkan Öz Türkçe yeniden canlandırma akımının söz olarak Cumhuriyet kuşağının ailelerinin sevdiği zarif modern erkek adı oldu. Klasik Cumhuriyet özgürlük biçimi de vardır.

Türkçe erkin sözcüğü Eski Türkçe erkin / erkek kökünden gelir; bağımsız, özgür, hür anlamlarına gelir. Cumhuriyet sonrası Türk Dil Kurumu'nun Arapça hürr ve Farsça azad karşılığı olarak öne çıkardığı sözcüklerden biridir. Aynı kalıbın diğer örnekleri Özgür, Hür, Bağımsız gibi özgürlük çağrışımlı modern Türkçe kavramlardır.