Erman

Erman, 1934'ten sonra kullanılmaya başlayan yeni Türkçe adlardandır ve iki okumayla anlatılır. Birincisine göre ad Armağan adından türetilmiştir ve 'armağan, hediye' demektir; Bartın, Karabük ve Zonguldak yöresinde kız adı olarak da bu anlamla kullanılır. Türk Dil Kurumu ise adı er (yiğit) sözcüğünden 'yiğit, kahraman, yürekli kimse' diye açıklar; Erkan, Erdem ve Erol gibi er'li adlarla birlikte duyulması bu okumayı sevdirmiştir. Adın Almanca Herman ve Ermenice Arman adlarıyla da ses benzerliği vardır. TÜİK kayıtlarında Erman ismine ilk olarak 1935 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1982 yılında 144. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 2025 yılı verilerinde 437. sırayla listelenmektedir.

Erman'ın kaynağı üzerinde uzlaşma yoktur. Ad 1934'ten sonra dolaşıma giren yeni Türkçe adlardandır ve çoğunlukla Armağan adından türetilmiş sayılır; armağan 'hediye, bağış' demektir. Türk Dil Kurumu'nun okumasında ise ad Türkçe er (yiğit, asker) sözcüğüne büyütme ve kişi bildiren -man ekinin eklenmesiyle kurulur ve 'yiğit kişi, mert adam' anlamına gelir; aynı ek kocaman gibi sözcüklerde görülür. Adın başka dillerde de ses benzerleri vardır: Almanca Herman, Ermenice Arman ya da Armen ve eski İran dillerindeki Aryaman'dan Farsçaya geçen, Zerdüşt inancında bir meleğin adı olan Erman ('soylu ruh'). Azımsanmayacak sayıda ailede ad, Ermenice Arman adının Türkçeleşmiş biçimi olarak da kullanılmıştır. Cumhuriyet döneminde Erhan, Erdem ve Ergün gibi er ile kurulan adlarla aynı kuşakta yaygınlaştı.