Fehime

Fehime, Arapça fahīma (فهيمة) — f-h-m (anlamak, idrak etmek; kavramak) kökünün dişil sıfat-fiil formu — anlayışlı, zeki, idrak-sahibi kadın anlamına gelir. Eril karşılığı fahīm (anlayışlı). Aynı kökten al-fahm (anlayış, idrak), al-tafhīm (anlatma, kavrattırma), al-Fahhām (Çok-anlayış-veren — Allah'ın esma'sı sayılır), al-fāhim (anlayan; modern Arapçada understanding) türetilmiştir. Kur'an'da Hz. Süleyman'a verilen anlayış-yetisi Enbiya 79'da geçer: Fa-fahhamnāhā Sulaymān ("Onu Süleyman'a anlattık/anlayışla-bağışladık"). Fehime adı bu Kur'anî anlayış-bağışı kavramının kişi-adına dönüşmüş halidir. 175 yıllık derin TÜİK tarihiyle 2025'te #395 sıradadır.

Arapça fahīma (فهيمة), f-h-m ("anlamak, idrak etmek; kavramak; akıl-yürütmek") kökünün fa'īl veznindeki dişil sıfat-fiil formudur — anlayışlı, zeki, idrak-sahibi kadın. Eril karşılığı fahīm (anlayışlı). Aynı kök-ailesinden al-fahm (anlayış, idrak; modern Arapçada understanding), al-tafhīm (anlatma, kavrattırma; fahmettirmek fiilinin kökü), al-Fahhām (Çok-anlayış-veren — klasik İslamî kelâmda Allah'ın isimlerinden sayılır), al-fāhim (anlayan), al-iftihām (kavrayış-edinme), al-mufhama (anlatılmış, ifham-edilmiş) türetilmiştir. al-fahm / al-fiqh / al-'aql üçlüsü klasik İslamî kelâm-fıkıh-felsefe geleneğinin bilgi-edinme-yetilerinin üç-derecesidir: al-'aql (akıl, mantık-yürütme), al-fahm (anlayış, idrak), al-fiqh (kavrayış, derin-anlama; din-bilgisi). Fa-fahhamnāhā ("Onu anlattık/anlayışla-bağışladık") fiili Enbiya 79'da Hz. Süleyman'a verilen yargı-anlayışını ifade eder: bir tarladaki koyunların gece-yayılması üzerine Hz. Davud-Süleyman baba-oğul bilgelik-yarışında Süleyman'ın daha-doğru hükmü vermesi.