Fehime

Fehime, Arapça fahima — f-h-m (anlamak, idrak etmek; kavramak) kökünün dişil biçimi — anlayışlı, zeki, idrak sahibi kadın anlamına gelir. Eril karşılığı fahim (anlayışlı). Aynı kökten al-fahm (anlayış, idrak), al-tafhim (anlatma, kavrattırma), al-Fahham (Çok-anlayış-veren — Allah'ın esma'sı sayılır), al-fahim (anlayan; modern Arapçada understanding) türetilmiştir. Kur'an'da Hz. Süleyman'a verilen anlayış yetisi Enbiya 79'da geçer: Fa-fahhamnaha Sulayman (Onu Süleyman'a anlattık/anlayışla bağışladık). Fehime adı bu Kur'ani anlayış bağışı kavramının kişi adına dönüşmüş halidir.

Aynı kök ailesinden al-fahm (anlayış, idrak; modern Arapçada understanding), al-tafhim (anlatma, kavrattırma; fahmettirmek fiilinin kökü), al-Fahham (Çok-anlayış-veren) gelir. Aynı kökten ayrıca al-fahim (anlayan), al-iftiham (kavrayış edinme), al-mufhama (anlatılmış, ifham edilmiş) türetilmiştir türemiştir. al-fahm / al-fiqh / al-'aql üçlüsü klasik İslami kelam fıkıh felsefe geleneğinin bilgi edinme yetilerinin üç derecesidir: al-'aql (akıl, mantık yürütme), al-fahm (anlayış, idrak), al-fiqh (kavrayış, derin anlama; din bilgisi). Fa-fahhamnaha (Onu anlattık/anlayışla bağışladık) fiili Enbiya 79'da Hz. Süleyman'a verilen yargı anlayışını ifade eder: bir tarladaki koyunların gece yayılması üzerine Hz. Davud-Süleyman baba oğul bilgelik yarışında Süleyman'ın daha doğru hükmü vermesi.