Halet

Halet, Arapça kökenli klasik bir addır; 'hal' ve 'durum' anlamlarını birleştirir. Bir anın ya da ruh halinin özünü yansıtan bu sözcük, Osmanlı şiirinde ve klasik edebiyatta sıkça kullanılmış; içsel bir dönüşümü ya da derin bir duygu durumunu ifade etmek için başvurulan zarif bir kavram olmuştur.

Arapça halat — "hal, durum, mevki, ahval" anlamındaki isimdir. H-w-l kökünden türer (hala = dönmek, değişmek, durum değiştirmek). Aynı kök ailesinden hal (durum, mevki — Türkçe hal), ahwal (haller çoğulu), muhal (imkânsız — durum değiştirmek zor anlamından), tahwil (dönüştürme), tahaffuz (korunma) kelimeleri türer. Klasik İslami tasavvufi gelenekte hal sufi manevi deneyimin anlık durumunu tanımlayan temel terimlerden biri — ehl-i hal (manevi deneyim sahibi sufi), hal-i-vecd (vecde gelmiş durum) tamlamalarıyla.