Hazel

Hazel, Türkçe halk söyleyişinde Hazan (sonbahar) sözcüğünden türeyen yumuşatılmış biçimdir; Farsça hazan (sonbahar, kuruyup dökülen ağaç yaprakları) söyleyişiyla bağlantılı bir kız adı olarak yorumlanır. Klasik Pers-Türk divan şiir geleneğinde hazan mevsim geçişini, aşığın halini ve yaşamın faniliğini ifade eden temel imgelerden biridir. Hafız ve Nedim gazellerinde hazan-ı ömr (ömrün sonbaharı) ve hazan yaprağı (kalbi hazana dönmüş aşık) terkipleri yer alır. Türkçeye Osmanlı klasik Fars edebiyatı yoluyla geçen söyleyişinin modern kadın adı biçimindeki yansımalarındandır.

İngilizce hazel sözcüğü Eski İngilizce hesel (fındık ağacı; Corylus avellana) kökünden gelir. Mecazi olarak hazel eyed (ela gözlü) tabirinde de kullanılır. Türkçeye 2000 sonrası modern şehirli ailelerin uluslararası kız adlandırma akımıyla yerleşmiştir.