Hicret

Hicret, Arapça el-hicra sözcüğünden gelir; h-j-r (terk etmek, göç etmek) kökünden türeyen ve "bir yerden başka bir yere göç etme" anlamına gelir. İslam tarihinde özel olarak Hz. Muhammed'in 622 yılında Mekke'den Medine'ye göçünü ifade eder; İslami takvimin (Hicri takvim) başlangıç noktasıdır. Aynı kökten muhacir (göç eden), Muhacirun (Mekke'den Medine'ye göç eden sahabeler), mehcer (göç yeri) sözcükleri gelir. Kur'an-ı Kerim Tevbe Suresi 9:20'de Allah yolunda mallarıyla ve canlarıyla hicret edenlerin en yüksek manevi dereceye sahip olduğu bildirilir. Türkçede özel ad olarak hem manevi hem tarihi yüküyle özellikle muhafazakâr ailelerde tercih edilen üniseks bir addır.

Arapça Hicret, h-c-r (ayrılmak, terk etmek) kökünden türeyen ve "ayrılış, göç, hicret" anlamlarına gelir. Klasik İslami söyleyişte Hicret, Hz. Peygamber'in Mekke'den Medine'ye göç ettiği 622 yılı olayına özel olarak işaret eder; bu olay hicri takvimin başlangıcı kabul edildi. Aynı kökten muhacir (göç eden) ve mehcer (göç edilen yer) sözcükleri türer.