Hulusi

Hulusi, Arapça khulusi — el-hulus (saflık, niyet temizliği, sırf Allah için olma) sözcüğüne -i ekiyle türetilmiş — saf niyetli, halis, sırf Allah için yapan anlamına gelir. Halis / Halise ile aynı kök ailesinden gelir; kh-l-s (saf olmak, katışıksız olmak) kökü İslami teoloji ibadet tasavvuf üçgeninin merkez kavramıdır. el-Ihlas (sırf Allah için olma niyet saflığı) Sufi pedagojisinin temel hedefidir. Beyyine 5'te Ve-ma umiru illa li-ya'budu'llaha mukhlisina lahu ed-din (Onlara sadece Allah'a saf niyetli ibadet etmeleri emredildi) ifadesi Hulusi adının manevi Kur'ani dayanağıdır.

Halis (eril) / Halise (dişil) ile aynı kök ailesinden gelir; her üç ad da İslami el-Ihlas (sırf Allah için olma) kavramının nisbet yansımalarıdır. Aynı kök ailesinden el-halis (saf, halis), el-Ihlas (sırf Allah için olma; Suratu el-Ihlas / İhlas Suresi 112), el-muhlis (saf niyetli, sırf Allah için yapan) gelir. el-muhlisin sözcüğü Kur'an'da merkez bir konum tutar: Beyyine 5 (li-ya'budu'llaha mukhlisina lahu ed-din), Saffat 40, Sad 83, Sad 46 (inna akhlasnahum bi-khalisatin dhikra ed-dar — peygamberler bağlamında), Mümin 14 (Fa-d'u'llaha mukhlisina lahu ed-din). Klasik İslami tasavvuf geleneğinde el-Ihlas / el-muhlisun makamı mü'minin manevi yolculuğunun en yüksek derecelerinden biri sayılır; Hz. Peygamber'in innama el-a'mal bi-l-niyyat ("Ameller niyetlere göredir" — Buhari, Bed' el-Vahy 1) hadisi bu kavramın temel zemini.