İmre

İmre, 'âşık' ve 'tutkun' anlamlarını taşıyan bir isimdir. Türk ve Macar kültürlerinde ortak kullanım alanı bulan bu isim, derin bir sevgi ve bağlılık duygusunu çağrıştırır.

Türkçe imre — "âşık, tutkun, gönül-bağlamış" anlamındaki modern-Türkçe-öz kelime; imren- (imrenmek, arzulamak, gıpta-etmek) kök-fiilinden -e ekinin-düşmesiyle emir-kök-formu. Aynı kök-ailesinden imrenmek (özlemek, gıpta-etmek), imren (gıpta, arzu) kelimeleri türer. Cumhuriyet-TDK reformları sonrası duygusal-arzu-tutku kavramının Türkçe-öz-ad formunda yaygınlaştırılmasının örneklerinden; 1935'te #326 ile zirvesine ulaştı — Türk-Dil-Devrimi (1928-1935) ilk-meyvelerinden.