Karanfil
Karanfil İsminin Anlamı ve Kökeni
Karanfil, Farsça kökenli bir kız adıdır ve klasik bahçe geleneğinin en köklü çiçeklerinden birinin adından gelir. Klasik Osmanlı bahçecilik sanatında lâle, gül ve sümbülle birlikte saray bahçelerinin temel süs bitkisidir. Halk türkülerinde Karanfil sevgilinin sembolüdür; Nazım Hikmet'in "Karanfil ve Yasemin" şiiri ve Cem Karaca'nın "Kerem Eder" türküsünde geçer. TÜİK kayıtlarında Karanfil ismine ilk olarak 1854 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1880 yılında 175. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 2022 yılı verilerinde 452. sırayla listelenmektedir.
Sözcük, Yunanca "karyophyllon" (kelime kelime "ceviz-yaprağı") köküne dayanır ve baharat olarak kullanılan kurutulmuş çiçek tomurcuğunu adlandırır; Arapça "karanful" üzerinden Türkçeye geçmiştir. İngilizce "clove" ve Latince "caryophyllus" da aynı köktendir. Türkçede hem baharatı hem bahçe çiçeğini adlandıran karanfil, divan ve halk şiirinde kokusu ve kırmızısıyla sevginin ve sadakatin simgesidir.
Popülerlik
Karanfil, geç Osmanlı döneminin adlarından. Son onyılda klasik adlara dönüşün etkisiyle yeniden yukarı yönlü bir seyir izler; 2022 itibarıyla 452. sıraya gelmiştir (zirvesi 1880'te 175. sıraydı).
Popülerlik Trendi
YükseliyorKaynak: TÜİK yıllık bebek isimleri istatistikleri · kaynaklar
Edebiyatta ve Folklorda
Karanfil ve Yasemin
Nazım Hikmet · 1948Modern Türk şiirinin en sevilen aşk şiirlerinden biri. Sürgünden eşine yazılan mektup-şiir olarak karanfil-yasemin imgeleriyle özlemi dile getirir.
Uluslararası Karşılıkları
- Farsçaقرنفل (karanfil)