Mehtap

Mehtap, Farsça kökenli bir sözcük olup 'ay ışığı' anlamına gelir; 'meh' (ay) ve 'tab' (parlaklık, ışık) bileşenlerinden oluşur. Geceleri gökyüzünü aydınlatan ayın yumuşak ışığını çağrıştıran bu isim, Türk şiirinde ve edebiyatında romantik bir imge olarak sıkça yer bulmuştur.

Farsça mehtab sözcüğü — meh ile tab kelimelerinin birleşiminden oluşan klasik Fars bileşik kelimesidir: "ay ışığı, mehtap, mehtabın parlaklığı" anlamına gelir. Farsça tab kelimesi "parlamak, ışıldamak, ısınmak" fiil kökünden geldiği için birleşik kelime ay ın ışıldama hali özel anlamını kazanır. Klasik Fars-Türk divan şiirinin sevgili gece aşk estetik kelimelerinden biri olarak kullanıldı — mehtap-ı aleme (alemin mehtabı), şeb-i mehtap (mehtaplı gece) gibi tamlamalar divan şiirinin standart estetik ifadelerindendir. Türkçeye Osmanlı Türkçesi aracılığıyla mehtap biçiminde yerleşti.