Mehtap

Mehtap, Farsça kökenli bir sözcük olup 'ay ışığı' anlamına gelir; 'meh' (ay) ve 'tab' (parlaklık, ışık) bileşenlerinden oluşur. Geceleri gökyüzünü aydınlatan ayın yumuşak ışığını çağrıştıran bu isim, Türk şiirinde ve edebiyatında romantik bir imge olarak sıkça yer bulmuştur. TÜİK kayıtlarında Mehtap ismine ilk olarak 1880 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1978 yılında 51. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 2025 yılı verilerinde 404. sırayla listelenmektedir.

Farsça mehtab sözcüğü — meh ile tab kelimelerinin birleşiminden oluşan klasik Fars bileşik kelimesidir: "ay ışığı, mehtap, mehtabın parlaklığı" anlamına gelir. Farsça tab kelimesi "parlamak, ışıldamak, ısınmak" fiil kökünden geldiği için birleşik kelime ay ın ışıldama hali özel anlamını kazanır. Klasik Fars-Türk divan şiirinin sevgili gece aşk estetik kelimelerinden biri olarak kullanıldı — mehtap-ı aleme (alemin mehtabı), şeb-i mehtap (mehtaplı gece) gibi tamlamalar divan şiirinin standart estetik ifadelerindendir. Türkçeye Osmanlı Türkçesi aracılığıyla mehtap biçiminde yerleşti.