Netice

Netice, Arapça natija sözcüğünden gelir; n-t-j (sonuçlanmak, hasıl olmak, doğmak) kökünden türeyen ve "sonuç, hasıla, hayırlı son" anlamlarına gelen bir kız adıdır. Klasik İslami söyleyişte al-natija mantıki çıkarımın son halkasının temel kavramdır; klasik Arap belagat-mantık geleneğinde özel bir teknik terim olarak yer alır. Klasik Türk-İslami dindar ailelerin ad geleneğinde netice sözcüğü çocuğun ailenin son ve hayırlı çocuğu olması niyetini taşıyan dilek-ad işlevi de görür. Türkçeye Osmanlı söyleyişinden geçmiş, Anadolu kırsalında 19-20. yüzyılda yaygın bir kız adı olmuştur.

Aynı kök ailesinden al-intaj (sonuç verme, üretme), al-Muntij (üreten), al-istintaj (sonuç çıkarma), al-nataic (sonuçlar — çoğul) sözcükleri türer. Klasik İslami mantık geleneğinde al-natija kıyasın (silogism) son hükmüdür; al-muqaddimat (öncüller) ve al-natija (sonuç) klasik Arap-İslam mantık söyleyişinin temel kavramlarıdır. İmam Gazali'nin Miyaru'l-İlm eserinde bu kavramlar detaylı işlenir.