Netice

Netice, Arapça natija sözcüğünden gelir; 'sonuçlanmak, hasıl olmak, doğmak' kökünden türeyen ve "sonuç, hasıla, hayırlı son" anlamlarına gelen bir kız adıdır. Klasik İslami söyleyişte en-natica mantıki çıkarımın son halkasının temel kavramdır; klasik Arap belagat-mantık geleneğinde özel bir teknik terim olarak yer alır. Klasik Türk-İslami dindar ailelerin ad geleneğinde netice sözcüğü çocuğun ailenin son ve hayırlı çocuğu olması niyetini taşıyan dilek-ad işlevi de görür. Türkçeye Osmanlı söyleyişinden geçmiş, Anadolu kırsalında 19-20. yüzyılda yaygın bir kız adı olmuştur.

Aynı kök ailesinden el-intac (sonuç verme, üretme), el-Muntic (üreten), el-istintac (sonuç çıkarma), en-nataic (sonuçlar — çoğul) sözcükleri türer. Klasik İslami mantık geleneğinde en-natica kıyasın (silogism) son hükmüdür; el-mukaddimat (öncüller) ve en-natica (sonuç) klasik Arap-İslam mantık söyleyişinin temel kavramlarıdır. İmam Gazali'nin Miyaru'l-İlm eserinde bu kavramlar detaylı işlenir.