Nimet

Nimet, Arapça kökenli bir isim olup iyilik, bağış ve lütuf anlamlarını taşır. Tanrı'nın kullarına bahşettiği nimetleri çağrıştıran bu isim, İslam kültüründe şükran ve bereket kavramlarıyla derin bir bağ içindedir.

Arapça Niʿma / Niʿmat (نعمة) sözcüğü — n-ʿ-m (ن-ع-م) kökünden türer — "nimet, Allah'ın verdiği bolluk-iyilik; lütuf, ihsan" anlam-ailesini taşır. Kur'an'da niʿma kavramı merkez-teolojik kategorilerden biridir: Fâtiha'da sekiz-yedi sûreden biri an-ʿamte ʿalayhim (nimet-verdiğin kimselerin yolu — Allah'ın nimetine nail olanların yolu) formülüyle istek-duası olarak yer alır. Aynı kökten niʿmet (nimet), naʿīm (cennet-nimeti — Jannāt al-Naʿīm = Nimet Cennetleri), anʿām (evcil-hayvan-nimeti, 6. sûre) kelimeleri türer. Türkçeye Osmanlı Türkçesi aracılığıyla Nimet veya Niʿmet biçiminde yerleşti; klasik-İslami kadın-ad havuzunun nimet-şükür çağrışımlı üyelerinden biri oldu. 1948'de #72 ile zirvesine ulaştı.